കർക്കിടകം

കർക്കിടകം

-  കലാവല്ലഭൻ

കർക്കിടകത്തിനെ കറുത്ത ചേലകൾ ഇടവമുടുപ്പിച്ചു

കരിയാവോളം വാരിത്തേച്ചു മിഥുനവുമിടയിടയിൽ

കുറുക്കനേപ്പോൽ തക്കമ്പാർത്ത് കുത്തിയൊലിക്കുന്നീ

കാലവർഷം കരിച്ചിടുന്നീ രുചികളുമൊന്നൊന്നായി

കാലനങ്ങൊരു കണക്കെടുപ്പിനു ചിത്രഗുപ്തനുമായി

കരിമേഘത്തിൽ താണിറങ്ങി കണക്കെടുക്കുന്നു

കറുത്തതെങ്കിലും അഴകാർന്നിവളങ്ങൊരുക്കിടുന്നുണ്ട്

കെടാവിളക്കായ് പുണ്യാത്മാക്കൾക്കിത്തിരികൈവെട്ടം

കുഞ്ഞിക്കാതിൽ പകർന്നിടുന്നു സംസ്കൃതിത്തൈലം

കിളിമകൾ പാടും രാമായണമാം നറുതേന്മൊഴിയാലെ

കറുത്തവാവിൻ കാത്തിരിപ്പൊരടതൻ രുചിയായി

കപ്പലിലേറി നീന്തിവരുന്നൊരു നാവായെന്നെന്നും

കാരിരുമ്പിൻ പേശികളാലെ തുഴകൾ വലിക്കുന്നൂ

കരിനാഗങ്ങൾ പുളഞ്ഞിടുന്നു ഓണക്കാഴ്ചക്കായി

കള്ളിയെന്നീ കാടിന്മകളും കൂകിവിളിയ്ക്കുമ്പോൾ

കൺകളടച്ചിവരിരുളാക്കുന്നത് കണ്ടീടുന്നല്ലോ

കടത്തിടരുതീ ചേട്ടയെയിനിയീ കർക്കിടകത്തിലും

കടത്തിടേണം അകമലരതിലീ ശീവോതിയേയും

........................................................

മൂലപ്പെരുമ

 മൂലപ്പെരുമ

ദേവനാരായണ രാജൻ തീർത്തമ്പലപ്പുഴക്കോവിൽ

ദേവനെത്തേടിപ്പോയല്ലോ കരിംകുളത്ത്‌

അർജ്ജുനനു ഭഗവാനങ്ങേകിയ കൃഷ്ണ വിഗ്രഹം

‘കുറിച്ചി’യറിയാതെ കടത്തിപ്പോരുന്നല്ലോ

അന്തിയണഞ്ഞപ്പോളാ,ചമ്പക്കുളത്തെത്തിയ കൂട്ടർ

പന്തിയല്ലിനി യാത്രയെന്നു ശങ്കിച്ചു നിന്നു

രാത്രിയൊന്നു തങ്ങിടുവാൻ മാപ്പിളശ്ശേരിയിലെത്താൻ

മിത്രമായോ’രിട്ടിത്തൊമ്മനു’മില്ലൊരു ശങ്ക

കുരിശുവരയ്ക്കുന്നോന്റെ അകത്തളത്തിൽ ഭഗവാൻ

പരിലസിച്ചീടും വാർത്ത നാട്ടാരറിഞ്ഞു

നേരമൊന്നു പുലർന്നപ്പോൾ നാട്ടാരൊക്കെയൊത്തുകൂടി

പൂരാടം തിരുനാൾ രാജന്നകമ്പടിയായി

ഇമ്പമോടെ പാട്ടുമ്പാടി തമ്പുരാന്റെയൊപ്പം തോണിയിൽ

പമ്പയിലൂടെ ഭഗവാനെ യാത്രയുമാക്കി

എന്നുമിങ്ങനെ  ഭഗവാന്റെ യാത്രയോർമ്മിച്ചീടുവാനായി

വന്നണയുന്ന മിഥുന മൂലത്തിന്നാളിൽ

ചമ്പക്കുളത്താറ്റിലൊരു മതമൈത്രിയുറപ്പിക്കാൻ

തമ്പുരാനും കൂട്ടുനിന്നു, വള്ളംകളിയായി

- കലാവല്ലഭൻ

 

............................................................

മഴയമൃതം

മഴയമൃതം

മഴമുകിൽ മാനത്തു കരിവാരിത്തേയ്ക്കുമ്പോൾ

മയിലുകൾ ആടുന്നു പീലി നീർത്തി

മണിക്കുഴലൂതി പറന്നു നടക്കുന്ന

മായക്കാറ്റിന്നുമൊരുത്സവമായി

മദ്ദളം ചെണ്ടയിടയ്ക്ക പെരുമ്പറ

മാനത്തു താളത്തിൽ മേളമിട്ടു

മാലോകർക്കൊക്കെയും മാളമണയുവാൻ

മാനത്തു മിന്നൽ തിരിവെളിച്ചം

മരതകപ്പച്ച മലർക്കാവടി പോൽ

മരങ്ങളും താളത്തിൽ തുള്ളി നിന്നു

മേളം മുറുകീട്ടും മാറ്റങ്ങളില്ലാതെ

മാമലകൾ നെഞ്ചു വിരിച്ചു നിന്നു

മണ്ണിൻ മണവും മലരിൻ കുളിർമയും

മണിമുറ്റത്തെത്തുമ്പോൾ മനം കുളിരും

മണിമുത്തു വാരിയെറിഞ്ഞു തുടങ്ങിയാ-

മാരിയും മഞ്ജീരം കിലുക്കി തുള്ളി

മീനവും മേടവും പൊള്ളിച്ച പാടുകൾ

മായാതെ മേനിയിൽ നിന്നെങ്കിലും

മാനത്തുന്നെത്തിയ തേൻ കണം തീർത്ത

മറവിക്കയത്തിൽ അമർന്നു പോയി

മലയാള നാട്ടിലൊഴുകുന്നൊരീയമൃതം

മാരിവിൽപോലെ മറഞ്ഞുപോകാം

മടിത്തട്ടു കാട്ടി കിടക്കും പുഴകളെ

മരണത്തിലേ,ക്കിനിയുമയച്ചിടല്ലേ...

- കലാവല്ലഭൻ

.....................................................